วาเลนไทน์ปีนี้ รู้สึกธรรมดาๆ ไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นหรือดีใจอะไรมากมาย

ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะว่า ความรักของเรา เรียบงาย ไม่มีอะไรตื่นเต้นอยู่แล้ว

หรืออาจจะเป็นเพราะว่า โตเป็นผู้ใหญ่กันแล้ว ไม่ใช่เด็กวัยรุ่น ที่เอะอะอะไรก็ให้ดอกไม้

ช็อกโกแลต ขวดโหล ฯลฯ ความรักของเรามันเลยวัยนั้นมาแล้ว

เค้าก็ถามนะว่า อยากได้อะไรรึป่าว แต่ในความรู้สึก(จริงๆ)แล้วไม่รู้สึกอยากได้อะไรเลย

รู้สึกว่าจะซื้อทำไมให้เปลืองเงินเปลืองทอง ดอกไม้เก็บได้แปปเดียวก็เหี่ยวเฉา

หรือพวกช็อคโกแลตพอกินก็ลงท้องไปแล้ว ก็เหลือแค่ความทรงจำ 

แต่จะว่าไป ก็มีแอบโรแมนติคบ้างนิดนึง.....อิอิ

ก็ไปหาข้าวกินกัน (อยากหาไรกินที่มันโรแมนติค อะไรที่พิเศษ ๆที่ไม่ค่อยได้กิน)

ไปพอไปดูหน้าร้านแต่ละร้าน คนเยอะมากมาย รอคิวนาน แน่ๆเลย

สุดท้ายก็เลยได้กินแค่เชสเตอร์กลิว กับสเวนเซ่น แค่นั้นเอง

นั่งรถกลับบ้านก็หวนนึกถึง สมัยตอนเรียนมัธยม

ตอนนั้นอู้ฟู้ มากเลย โรงเรียน เหมือนร้านขายกิฟช้อปไปเลย

นึกแล้วก้ได้แต่แอบอมยิ้มอยู่คนเีดียว